kış geliyor.

yazın bunaltıcı sıcaklarından gerçekten de sıkılıp, biraz da üşümek lazım ama dediğim zamanlara geldik. havanın her derece soğumasında daha bir mutlu oluyorum. sabah kalktığım zaman yataktan, soğuk bir güne uyanmak, günün o titreten havasını hissetmek güzel bir şey. uykunun başında öf çok sıcak oldu diye bir kenara atıp, sabaha karşı götün titremesi ile nerede bu allahın pikesi diye el yordamıyla örtemeye çalıştığımız ucube de raflara kalkacak sonunda. ve yerine yorganları çıkartacağız o salak vakum poşetlerinden. yıldızlar altında uyumak kadar güzel bir şey varsa o da buz gibi bir yorgan altında uyumak bence.

Oh that's so cliché!

kışın en sevdiğim tarafı, yorgan, soğuk ya da kar değil. kışın en sevdiğim tarafı yılbaşı veya çam ağaçları da değil. kışın en sevdiğim tarafı nar. belki biraz da portakal. evet, sonunda egzotikliğin bini bir para olduğu zaman diliminden çıkıp, adam gibi meyvelerin (ayva, nar, portakal, vs.) olacağı mevsime de giriş yapıyorum.

starkların eddard'ın da dediği gibi: "winter is coming"... ve ben bunu seviyorum.